08.10.2017

Svetinja Paštrovića - Manastir Rustovo

U planini iznad Svetog Stefana, u srcu Paštrovske gore smešten je ženski pravoslavni manastir Rustovo, posvećen uspenju Presvete Bogorodiće. Prvi dolazak u manastir mnoge ostavi bez daha. Tri kilometra od manastira Praskvica, iznad Čelobrda, nalazi se selo Rustovo u kome je podignut istoimeni manastir. Smješten je u borovoj šumi, odakle se prostire predivan pogled na more i pučinu, u tišini koju remeti jedino poj ptica.

 

Piše: Zorica Radenović

I prije nego se prođe kroz manastirsku kapiju osjeti se Božja blagodat ovog mjesta. Ulazak u mali raj slijedi nakon što vas neka od monahinja provede proz manastirsku portu, istovremeno pričajući o nastanku ovog Svetog mjesta. Porta manastrira popločna je kamenom stazom, sa mnoštvom cvijeća i detalja koji odušu ljubavlju, toplinom i osjećajem za sklad i jednostavnost. I dok opijeni mirisom borovine i pojem prica koračate ka crkvi Presvete Bogorodice čućete predanje o stradanju 1.400 pravoslavnih mučenika iz Paštrovića, u čiju čast i nad čijim grobovima mještani sagradiše crkvu.

 

 

Po predanju Paštrovići su podigli crkvu za pokoj duše svojih očeva, đedova, braće i saplemenika, 1.400 paštrovskih mučenika stradalih od strane mađarskog kralja Ludviga i njegove vojske u 14 vijeku. Zato ovo mjesto i jeste svetinja a njegova istorija za nas još uvijek tajna.


Ispod trave u okolini manastira pronađeno je mnoštvo nadgrobnih ploča. U 15. Ili 16. vijeku desila se jaka erozija tla koja je oštetila crkvu. Prva obnova bila je 1683. godine, kada su crkvu obnovili Paštrovići, poštujući i čuvajući svoju svetinju. U velikom zemljotresu 1979. godine, crkva Majke Božje u Rustovu je veoma stradala. Obnova je počela devedesetih godina kada je blagosovom mitropolita Amfilohija počelo raščišćavanje zemljišta oko crkve i priprema za gradnju konaka. Velikim trudom tadašnjeg nastojatelja manastira Podmaine, igumana Benedikta Jovanovića, monahinja Rustova i uz pomoć vjernog naroda manastir je brzo zaživio. Ubrzo su bili vidljivi plodovi molitve i truda. Konak manastira osvećen je 2004.godine kada je obavljeno i prvo monašenje. Nakon toga sestrinstvo manastira se umnožava i Rustovo počinje da živi punim duhovnim životom.

 

 

Postoje mišljenja da je na ovom mjestu postojala ranohrišćanska svetinja te da je u srednjem vijeku postojao monaški život o čemu govore monaške grobnice iz tog perioda, koje su pronađene u porti crkve. Prema predanju, u 1. vijeku ovuda su prolazili apostoli Pavle, Petar i Tit. Od kraja Drugog svjetskog rata, do 2003. godine ovdje je bila seoska crkva. Kada je manastir ponovo zaživio, u starom ruskom stilu sagrađen je hram posvećen Sv. carskim mučenicima Romanovima. Crkva je osveštana u julu 2006. godine na praznik Sv. Carskih mučenika. U hramu posvećenom stradaloj carskoj porodici Romanovih, smještene su i kosti pronađene prilikom izgradnje manastirskog konaka. Pred Ikonom Majke Božje Iverske mole se mnoge bezdjetne porodice.

 

 

Manastir je poznat i po ikoni "Blagouhaoni Cvijet" koja se sama obnavlja. Prema saznanjima koja čuvaju u manastiru, ikona potiče iz 14. vijeka a u Rustovo je sigla kao poklon od jednog hrišćanina iz obližnjeg mjesta. U početku su to bile dvije stare daske za koje je rečeno da su nekada bile ikone. Kada su ih u manastiru spojili, desilo se čudo, djelovi su se pokrenuli i sami uglegli, kao da je neko namještao. Kada su je dobili bila je tamna a sada iz nje izranjaju čiste linije, boje i konture. Postaje svijetla, i na njoj se razaznaju likovi Bogorodice i Isusa Htista. Obje ikone, Iverska i "Blagouhaoni Cvijet" su mirotočile.

 


Monahinje manastira Rustovo rado dočekuju vjernike trudeći se da svima upute toplu riječ i osmjeh. Uz njihove molitve ovaj manastir postaje mjesto u koje se rado dolazi i još rađe vraća.

  

 

 

Ako želiš da naučiš više o novinarstvu

Prijavi se za učešće u radionici

Kontakt